Πώς δημιουργείτε έναν εντελώς νέο χλοοτάπητα; Αφαίρεση του παλιού, προετοιμασία του εδάφους και σπορά

Κουρέψτε τον παλιό χλοοτάπητα όσο πιο κοντά γίνεται, όσο πάει το μηχάνημά σας, και μετά είτε ενσωματώστε τη φυτοκάλυψη στο έδαφος είτε αφαιρέστε την. Καλλιεργήστε μέχρι περίπου 25 εκατοστά, ενσωματώστε ένα βελτιωτικό εδάφους κατάλληλο για τον τύπο του εδάφους σας, ισοπεδώστε και σταθεροποιήστε την επιφάνεια, μετά σπείρετε με 1 kg ανά 50 τετραγωνικά μέτρα, τσουγκρανίστε ελαφρά για να ενσωματωθεί και κρατήστε το υγρό. Ο Σεπτέμβριος είναι ο καλύτερος μήνας για να το κάνετε. Έξι εβδομάδες μετά έχετε χλοοτάπητα.

Χρειάζεστε πραγματικά νέο χλοοτάπητα;

Αξίζει τριάντα δευτερόλεπτα πριν νοικιάσετε φρέζα, γιατί το να ξεκινήσετε από την αρχή είναι πολύ περισσότερη δουλειά από την επισκευή και πολλοί χλοοτάπητες που φαίνονται τελειωμένοι δεν είναι.

Η χοντρική γραμμή είναι πόσο από αυτό παραμένει ακόμη γρασίδι. Αν πάνω από περίπου το μισό της επιφάνειας είναι αξιοπρεπές γρασίδι, ακόμη κι αν είναι αραιό, με βρύα και ταλαιπωρημένο από την ξηρασία, η επισκευή θα σας πάει εκεί πιο γρήγορα και πιο φθηνά. Αν είναι λιγότερο από το μισό, ή αν το έδαφος χρειάζεται πραγματικά ισοπέδωση, ή αν το μεγαλύτερο μέρος από αυτό που φυτρώνει εκεί είναι χοντρό ζιζανιογράσιδο όπως το annual meadow grass, τότε αυτή η σελίδα είναι η σωστή.

Δύο ακόμη πράγματα δείχνουν ότι πρέπει να ξεκινήσετε από την αρχή αντί να επισκευάσετε. Έδαφος που παραμένει νεροκρατημένο μετά από κάθε μπόρα, και έδαφος πάνω στο οποίο έχουν περάσει οχήματα ή έχει χτιστεί, γιατί και τα δύο χρειάζονται δουλειά σε βάθος που δεν μπορείτε να προσεγγίσετε χωρίς να σηκώσετε τον χλοοτάπητα.

Αν είστε από την άλλη πλευρά αυτής της γραμμής, ο οδηγός επισκευής χλοοτάπητα καλύπτει την αντιμετώπιση της βρύας, την εξαέρωση με κάθετη κοπή, την επανασπορά και το επιφανειακό επίστρωμα, κάτι που είναι ένα Σαββατοκύριακο και όχι ένα έργο. Όσα ακολουθούν παρακάτω υποθέτουν ότι έχετε αποφασίσει να φύγει ο παλιός χλοοτάπητας.

Και ένας έλεγχος πριν αγοράσετε οτιδήποτε, όποια επιλογή κι αν κάνετε. Σηκώστε μια γωνία από το χειρότερο σημείο. Αν ο χλοοτάπητας ξεκολλά σαν χαλί με σχεδόν καθόλου ρίζες από κάτω, κάτι έτρωγε τις ρίζες, και ούτε η επιδιόρθωση ούτε η επανασπορά λειτουργούν μέχρι να αντιμετωπιστεί αυτό. Νέος σπόρος που σπέρνεται πάνω από ενεργή προσβολή απλώς τρέφει την επόμενη γενιά.

Γιατί ένας νέος χλοοτάπητας ξεκινά με το έδαφος και όχι με τον σπόρο;

Επειδή δεν στρώνετε έναν χλοοτάπητα. Χτίζετε το έδαφος που πρέπει να υποστηρίξει έναν χλοοτάπητα για τα επόμενα δεκαπέντε χρόνια, και αυτή είναι η μόνη εβδομάδα που θα μπορέσετε ποτέ να το προσεγγίσετε.

Το γρασίδι είναι φυτό με ρηχές ρίζες που ζει από ό,τι μπορεί να του δώσουν τα πάνω 20 εκατοστά εδάφους. Ό,τι κάνει καλά ή άσχημα ένας χλοοτάπητας —να κρατά το χρώμα του μέσα σε έναν ξηρό Αύγουστο, να αποτινάσσει τις ασθένειες, να αντέχει σε παιδιά και σκύλους, να ανακάμπτει μετά από έναν βαρύ χειμώνα— ανάγεται στο αν οι ρίζες έχουν κάπου να πάνε και κάτι πάνω στο οποίο να ζουν. Ένας χλοοτάπητας που καφετιάζει κάθε Ιούλιο δεν είναι πρόβλημα του γρασιδιού. Είναι έδαφος που δεν μπορεί να συγκρατήσει νερό, και αυτό φαίνεται μέσα από το γρασίδι.

Γι’ αυτό η ανθεκτικότητα ξεκινά από κάτω από το έδαφος και όχι από το φύλλο, και έτσι είναι η σειρά με την οποία πραγματικά συμβαίνουν τα πράγματα. Υγιές έδαφος, πιο δυνατά φυτά, καλύτερα αποτελέσματα. Δεν είναι σύνθημα, είναι απλώς η ακολουθία.

Αυτό είναι που κάνει μια πλήρη ανανέωση διαφορετική από κάθε άλλη εργασία σε χλοοτάπητα. Σε έναν εγκατεστημένο χλοοτάπητα μπορείτε πάντα να δουλεύετε μόνο στην επιφάνεια, λίπανση, απολαίμηση, επιφανειακή επίστρωση, όλα μέσα στο επάνω εκατοστό. Για λίγες ημέρες, πριν πέσει ο σπόρος, το ίδιο το έδαφος είναι ανοιχτό. Μπορείτε να ενσωματώσετε οργανική ουσία σε όλη τη ζώνη ριζών, να εισαγάγετε ζωντανούς μύκητες και βακτήρια που θα εξακολουθούν να δουλεύουν σε πέντε χρόνια, και να διορθώσετε ένα δομικό ελάττωμα στο οποίο καμία ποσότητα λίπανσης δεν φτάνει ποτέ.

Διαμορφώστε ανάλογα τον προϋπολογισμό σας. Αν τα χρήματα είναι περιορισμένα, αγοράστε λιγότερο ακριβό σπόρο και καλύτερη προετοιμασία του εδάφους, αντί για το αντίστροφο. Καλός σπόρος σε φτωχό έδαφος σας δίνει έναν χλοοτάπητα που δείχνει σωστός για μία σεζόν. Συνηθισμένος σπόρος σε σωστά δομημένο έδαφος σας δίνει έναν χλοοτάπητα που βελτιώνεται κάθε χρόνο, και η επιλογή σπόρου είναι το φθηνότερο μέρος της δουλειάς να αλλάξετε αργότερα.

Όλα τα παρακάτω είναι σε αυτή τη σειρά για κάποιον λόγο.

Πότε είναι η καλύτερη στιγμή για να δημιουργήσετε νέο χλοοτάπητα;

Από τα τέλη Αυγούστου έως τις αρχές Οκτωβρίου, με τον Σεπτέμβριο στο κέντρο. Το φθινόπωρο υπερέχει της άνοιξης για νέο χλοοτάπητα, και με μεγαλύτερη διαφορά απ’ ό,τι περιμένουν οι περισσότεροι.

Τέσσερα πράγματα ευθυγραμμίζονται. Το έδαφος εξακολουθεί να κρατά τη ζεστασιά που συσσώρευσε το καλοκαίρι, και το ζεστό έδαφος είναι αυτό που οδηγεί σε γρήγορη, ομοιόμορφη βλάστηση. Οι βροχοπτώσεις είναι πιο αξιόπιστες από ό,τι στο κατακαλόκαιρο, κάτι που έχει τεράστια σημασία όταν έχετε γυμνό έδαφος που δεν πρέπει να στεγνώσει. Οι σπόροι ζιζανίων είναι πολύ λιγότερο ενεργοί τώρα απ’ ό,τι την άνοιξη, έτσι το νέο σας γρασίδι φυτρώνει χωρίς ένα κύμα ανταγωνισμού στο ίδιο δεκαπενθήμερο. Και υπάρχει ακόμη αρκετός χρόνος για να εγκατασταθούν σωστά οι ρίζες πριν σταματήσει η ανάπτυξη για τον χειμώνα.

Υπάρχει και ένας πέμπτος λόγος που ισχύει ειδικά για έναν νέο χλοοτάπητα και όχι για μια επισκευή, και είναι αυτός που οι άνθρωποι παραβλέπουν. Τα βελτιωτικά εδάφους δρουν αργά. Η μπετονίτης που σχηματίζει σταθερά σύμπλοκα αργίλου-χούμου στην άμμο ή το αλεύρι βασάλτη που σπάει τους δεσμούς ανάμεσα στα σωματίδια αργίλου δεν είναι αντιδράσεις από τη μια μέρα στην άλλη. Βάλτε τα κατά τη φθινοπωρινή κατεργασία και έχουν ολόκληρο τον χειμώνα για να δράσουν πριν ζητηθεί από τον χλοοτάπητα να αποδώσει. Κάντε την ίδια δουλειά τον Απρίλιο και σπέρνετε πάνω σε μια βελτίωση που μόλις έχει ξεκινήσει.

Η άνοιξη λειτουργεί, από τον Απρίλιο μόλις το έδαφος φτάσει περίπου τους 10 βαθμούς Κελσίου, έως το τέλος Ιουνίου. Είναι απλώς πιο δύσκολο: πιο αργή βλάστηση, περισσότερος ανταγωνισμός από ζιζάνια και περισσότεροι σπόροι που χάνονται από τα πουλιά σε κρύο, γυμνό έδαφος.

Αν το διαβάζετε αυτό τον Νοέμβριο, υπάρχει μια καλύτερη επιλογή από οποιαδήποτε από τις δύο, και βρίσκεται στο κάτω μέρος αυτής της σελίδας.

Πρέπει πρώτα να καταστρέψετε τον παλιό χλοοτάπητα με ζιζανιοκτόνο;

Στην πράξη, πάρα πολλοί άνθρωποι το κάνουν. Δεν είναι η μέθοδος που θα σας δώσω, και όχι από υπερβολική ευαισθησία.

Το Organifer δεν πουλά ολικής δράσης ζιζανιοκτόνα και δεν πρόκειται να σας παραπέμψω σε κάποιου άλλου. Υπάρχει επίσης ένα πρακτικό πρόβλημα: οι κανόνες για τα ολικής δράσης ζιζανιοκτόνα για ιδιωτική χρήση σε κήπους διαφέρουν σημαντικά από τη μία ευρωπαϊκή χώρα στην άλλη, και αρκετές τα έχουν περιορίσει ή αποσύρει για ερασιτέχνες εντελώς, οπότε για πολλούς αναγνώστες αυτή δεν είναι διαθέσιμη επιλογή ανεξάρτητα από το τι προτείνει ένας οδηγός.

Το πιο χρήσιμο σημείο είναι ότι δεν το χρειάζεστε. Ο ψεκασμός σκοτώνει το υπέργειο μέρος και σας αφήνει ακριβώς εκεί όπου σας αφήνει και το κοντό κούρεμα, με νεκρό υλικό στην επιφάνεια και ρίζες στο έδαφος, μόνο που έχετε περιμένει δύο ή τρεις εβδομάδες γι’ αυτό. Σε έναν χλοοτάπητα που πρόκειται να καλλιεργήσετε σε βάθος σκαψίματος, η χλόη θα καταστραφεί από τα μηχανήματα έτσι κι αλλιώς. Η χημεία κάνει δουλειά που η φρέζα θα έκανε δωρεάν.

Εκεί όπου ο ψεκασμός έχει πράγματι ένα σοβαρό επιχείρημα είναι απέναντι στα βαθύρριζα πολυετή ζιζάνια, αγριάδα, αιγόποδο, περικοκλάδα, αυτά που ξαναβλασταίνουν από κάθε θραύσμα. Αυτό είναι πραγματικό πρόβλημα και χρειάζεται πραγματική απάντηση, που βρίσκεται στην ενότητα πιο κάτω για την ενσωμάτωση έναντι της αφαίρεσης. Η απάντηση είναι να τα αφαιρέσετε σωματικά αντί να τα τεμαχίσετε, όχι να πιάσετε ένα μπουκάλι.

Πώς αφαιρείτε έναν παλιό χλοοτάπητα; Ξεκινήστε κουρεύοντάς τον όσο πιο χαμηλά μπορείτε

Κουρέψτε το στη χαμηλότερη ρύθμιση που έχει η μηχανή σας, μαζέψτε τα κομμένα και, αν εξακολουθεί να φαίνεται άγριο, περάστε το άλλη μία φορά. Ό,τι ακολουθεί μετά από αυτό το βήμα γίνεται ευκολότερο ανάλογα με το πόσο χαμηλά κόψατε.

Αυτό ακούγεται σαν λεπτομέρεια και δεν είναι. Το κοντό κούρεμα είναι αυτό που κάνει να λειτουργεί όλη η δουλειά, για τρεις ξεχωριστούς λόγους.

Πρώτον, υπάρχει πολύ λιγότερο υλικό για να διαχειριστείτε. Ένα μακρύ στρώμα χλόης που ενσωματώνεται στο έδαφος γίνεται ένα παχύ στρώμα πράσινης οργανικής ύλης που χρειάζεται εβδομάδες για να αποσυντεθεί και, όσο συμβαίνει αυτό, δημιουργεί θύλακες αέρα στο σπορείο σας, που είναι ακριβώς το πώς ένας νέος χλοοτάπητας καταλήγει ανώμαλος έξι μήνες αργότερα. Το κοντό γρασίδι είναι ένα κλάσμα του όγκου.

Δεύτερον, μια φρέζα μπορεί πράγματι να φτάσει στο έδαφος. Το μακρύ γρασίδι τυλίγεται γύρω από τα δόντια και «καβαλάει» πάνω στη μηχανή αντί να μπαίνει μέσα. Όποιος έχει νοικιάσει φρέζα και πέρασε μισό απόγευμα κόβοντας το γρασίδι από τις λεπίδες με ένα μαχαίρι το έχει μάθει αυτό με τον δύσκολο τρόπο.

Τρίτον, αν αφαιρείτε αντί να ενσωματώνετε, ένας κόφτης χλοοτάπητα περνά καθαρά μέσα από κοντό χλοοτάπητα και μπλοκάρει σε μακρύ. Ίδιο εργαλείο, εντελώς διαφορετικό απόγευμα.

Κουρέψτε το χαμηλά και μετά περιμένετε δύο ή τρεις ημέρες και κουρέψτε το ξανά στη χαμηλότερη ρύθμιση. Ανάμεσα στις δύο περασιές θα αφαιρέσετε περισσότερο απ’ ό,τι θα αφαιρούσατε με μία, και θα δείτε το έδαφος σωστά για πρώτη φορά, οπότε μπορείτε να κρίνετε τι πραγματικά φυτρώνει εκεί.

Πρέπει να ενσωματώσετε την παλιά χλόη στο έδαφος ή να την αφαιρέσετε;

Ενσωματώστε το στο έδαφος αν αυτό που βλέπετε είναι κυρίως γρασίδι. Αφαιρέστε το αν έχει μέσα σημαντική παρουσία πολυετών ζιζανίων. Αυτή η μία απόφαση σώζει ή καταστρέφει τα επόμενα τρία χρόνια.

Το να το ενσωματώσετε είναι πιο γρήγορο, φθηνότερο και καλύτερο για το έδαφος. Το παλιό χλοοτάπητα γίνεται οργανική ουσία ακριβώς εκεί όπου θέλετε την οργανική ουσία, και γλιτώνετε την εργασία και τη διάθεση της απομάκρυνσης αρκετών τόνων χλοοτάπητα. Σε ένα γκαζόν που είναι αραιό, με βρύα, ταλαιπωρημένο από ξηρασία ή απλώς κουρασμένο, αλλά εξακολουθεί να είναι ουσιαστικά χορτάρι, αυτή είναι η σωστή διαδρομή: κουρέψτε χαμηλά, φρεζάρετε, και ο χλοοτάπητας εξαφανίζεται μέσα στο ανώτερο στρώμα.

Η αφαίρεση είναι η σωστή επιλογή όταν το γκαζόν περιέχει πολυετή ζιζάνια που ξαναφυτρώνουν από κομμάτια ρίζας. Αγριάδα, αγριοσέλινο και περικοκλάδα πολλαπλασιάζονται όταν τα φρεζάρετε, επειδή κάθε κομμένο κομμάτι ρίζας είναι ένα νέο φυτό. Δεν τα ξεκαθαρίζετε, τα πολλαπλασιάζετε, και θα περάσετε τα επόμενα τρία καλοκαίρια τραβώντας τα από ένα γκαζόν που πληρώσατε για να εγκαταστήσετε.

Οπότε κοιτάξτε σωστά πριν επιλέξετε, γι’ αυτό έχει σημασία το δεύτερο πέρασμα του κουρέματος. Αν μπορείτε να δείτε λευκές ρίζες που τρέχουν όταν τραβάτε ένα κομμάτι, ή αν αναγνωρίζετε φύλλωμα από αγριοσέλινο ή περικοκλάδα, αφαιρέστε τον χλοοτάπητα. Ένας κόφτης χλοοτάπητα αξίζει να τον νοικιάσετε για οτιδήποτε πάνω από περίπου 50 τετραγωνικά μέτρα, γιατί το να αφαιρείτε χλοοτάπητα με φτυάρι είναι πραγματικά εξαντλητική δουλειά και είναι τόσο αργό που οι άνθρωποι τα παρατάνε στη μέση και φρεζάρουν τα υπόλοιπα.

Το αφαιρεμένο χλοοτάπητα δεν είναι απόβλητο. Στοιβάξτε τον με την πλευρά του χόρτου προς τα κάτω σε μια γωνία και σε έναν χρόνο θα έχετε καλό πηλώδες έδαφος. Αξίζει περισσότερο από το κόστος του κάδου που θα πληρώνατε για να το πετάξετε.

Σε τι βάθος πρέπει να σκάψετε ή να φρεζάρετε ένα νέο γκαζόν;

Περίπου 25 εκατοστά. Αρκετά βαθιά ώστε οι ρίζες να μπορούν να κατεβαίνουν χωρίς να χτυπούν σε στρώση συμπίεσης, αρκετά ρηχά ώστε να μη φέρνετε υπέδαφος στην επιφάνεια.

Αφαιρείτε πέτρες, παλιές ρίζες και οποιαδήποτε ρίζα πολυετούς ζιζανίου έχει απομείνει καθώς προχωράτε. Αυτή είναι η μοναδική ευκαιρία που θα έχετε ποτέ να δουλέψετε σε αυτό το βάθος σε αυτό το γκαζόν, οπότε αξίζει να είστε σχολαστικοί αντί για γρήγοροι. Ό,τι αφήσετε μέσα εκεί θα μείνει για όλη τη διάρκεια ζωής του γκαζόν.

Ένα πράγμα που πρέπει να προσέξετε σε έδαφος που έχει πατηθεί από οχήματα ή έχει δομηθεί, και αυτό παγιδεύει όποιον ανανεώνει ένα γκαζόν μετά από οικοδομικές εργασίες. Αν το φρεζάκι σταματήσει να «δαγκώνει» σε σταθερό βάθος και χτυπήσετε κάτι σκληρό και ομοιόμορφο, αυτό είναι μια στρώση συμπίεσης, και το να καλλιεργείτε το χαλαρό στρώμα από πάνω της απλώς δημιουργεί έναν ρηχό «δίσκο» όπου το νερό θα λιμνάζει. Σπάστε το με ένα πιρούνι ή με υπεδαφοκαλλιεργητή πριν προχωρήσετε παραπέρα. Ένα γκαζόν πάνω σε στρώση συμπίεσης θα φαίνεται μια χαρά για μία σεζόν και μετά θα εξασθενήσει το πρώτο ξηρό καλοκαίρι, επειδή οι ρίζες δεν είχαν ποτέ πού να πάνε.

Ποιο βελτιωτικό εδάφους χρειάζεστε για τον τύπο του εδάφους σας;

Αυτή είναι η απόφαση που έχει τη μεγαλύτερη σημασία και λαμβάνει τη λιγότερη προσοχή. Κάθε οδηγός σάς λέει να βελτιώσετε το έδαφος. Σχεδόν κανένας δεν σάς λέει ότι το αμμώδες έδαφος και το αργιλώδες έδαφος χρειάζονται αντίθετα πράγματα.

Βρείτε πρώτα ποιο έχετε, και αυτό παίρνει τριάντα δευτερόλεπτα. Πάρτε μια χούφτα υγρό έδαφος και σφίξτε το. Αν δεν κρατιέται καθόλου και περνά ανάμεσα από τα δάχτυλά σας, είναι άμμος. Αν σχηματίζει μια μπάλα που μπορείτε να τη ρολάρετε σε «λουκάνικο» και να τη λυγίσετε, είναι άργιλος. Αν κρατιέται αλλά θρυμματίζεται όταν το πιέζετε, είναι πηλώδες έδαφος και είστε τυχεροί.

Ένα ακόμη πράγμα να αξιολογήσετε πριν αγοράσετε οτιδήποτε, γιατί αυτά είναι βελτιωτικά εδάφους και η ποσότητα που χρειάζεστε ακολουθεί το πόσο φτωχό είναι πραγματικά το έδαφός σας. Βγάλτε με το φτυάρι μια ποσότητα και κοιτάξτε την ειλικρινά. Σκούρο καφέ και θρυμματιστό, με λεπτές ρίζες να το διατρέχουν, μια γήινη μυρωδιά και λίγους σκώληκες, είναι έδαφος που ήδη λειτουργεί και χρειάζεται ενίσχυση αντί για ανακατασκευή. Ανοιχτόχρωμο, γκρι ή σκονισμένο, που σκληραίνει όταν το σφίγγετε, χωρίς σκώληκες, χωρίς μυρωδιά και χωρίς ορατή δραστηριότητα ριζών, είναι φτωχό έδαφος και αξίζει το υψηλότερο άκρο κάθε δόσης παρακάτω.

Τα περισσότερα εδαφικά εδάφη κήπου βρίσκονται κάπου ανάμεσα στα δύο. Ξεκινήστε με τη χαμηλότερη δόση και ανεβείτε προς την υψηλότερη αναλογικά με το πόσο άψυχο φαίνεται αυτό που βγάλατε με το σκάψιμο. Κανείς δεν χρειάζεται τη μέγιστη δόση σε αξιοπρεπές έδαφος, και η υπερβολική εφαρμογή ενός βελτιωτικού εδάφους δεν επιταχύνει τίποτα.

Για κάθε τύπο εδάφους, ξεκινήστε με Βελτιωτικό εδάφους Activator Mix. Βασίζεται σε χουμικά κοπροχώματα (worm castings) και αποξηραμένη κοπριά αγελάδας με αλεύρι λάβας για ανόργανα στοιχεία και ιχνοστοιχεία, και περιέχει ζωντανούς μυκορριζικούς μύκητες και ωφέλιμα βακτήρια, συμπεριλαμβανομένων των Azotobacter και Bacillus. Αυτοί οι μύκητες συνεργάζονται με τις ρίζες του χόρτου και επεκτείνουν την πρόσβασή τους σε νερό και θρεπτικά στοιχεία πολύ πέρα από ό,τι καταφέρνουν οι ρίζες από μόνες τους, και τα βακτήρια προάγουν την ανάπτυξη των ριζών και την αντοχή στις ασθένειες. Για την εγκατάσταση χλοοτάπητα η δόση κυμαίνεται από 2 έως 5 λίτρα ανά τετραγωνικό μέτρο. Τα 2 είναι η ενδεικτική ποσότητα σε έδαφος που ήδη φαίνεται ικανοποιητικό. Τα 5 είναι για πραγματικά φτωχό, άψυχο έδαφος. Αυτή είναι η βιολογία του εδάφους, και σε έδαφος που μόλις έχει καλλιεργηθεί έως 25 εκατοστά είναι η διαφορά ανάμεσα σε ένα υπόστρωμα ανάπτυξης και σε μια τρύπα γεμάτη χώμα.

Ενσωματώστε το αντί να το απλώσετε από πάνω. Απλώστε το ομοιόμορφα πάνω στο καλλιεργημένο έδαφος και περάστε το μία τελευταία φορά με τον φρεζοκαλλιεργητή, ή δουλέψτε το με πιρούνα σε μικρό τεμάχιο, ώστε να καταλήξει κατανεμημένο μέσα στη χαλαρωμένη στρώση αντί να κάθεται στο ανώτερο εκατοστό. Αυτή είναι η μοναδική στιγμή στη ζωή αυτού του χλοοτάπητα που έχετε πρόσβαση στο έδαφος, και η ανάμειξη μέσα στη ζώνη των ριζών αξίζει σημαντικά περισσότερο από μια επιφανειακή επίπαση από την οποία οι ρίζες απομακρύνονται μέσα σε μία σεζόν. Αν το έκανα εγώ ο ίδιος, αυτό είναι το βήμα στο οποίο δεν θα έκανα καμία έκπτωση.

Παράλληλα με τη βιολογία, υπάρχει λόγος και για μεγάλη ποσότητα οργανικής ουσίας, και Πέλλετ κοπριάς αγελάδας 3in1 είναι αυτό που θα χρησιμοποιούσα γι’ αυτό. NPK 2-2-3 με πάνω από 60 τοις εκατό οργανική ουσία και αλεύρι λάβας για ανόργανα στοιχεία, με αποδέσμευση για πάνω από 120 ημέρες, και η δική του σελίδα το ονομάζει βασικό και λιπαντικό φύτευσης για χλοοτάπητες. Για χρήση σε χλοοτάπητα η δόση είναι 1 kg ανά 10 τετραγωνικά μέτρα, και σε πραγματικά φτωχό έδαφος 1 kg ανά 5 τετραγωνικά μέτρα. Αυτό είναι αρκετό. Θα δείτε να αναφέρεται πολύ υψηλότερη ποσότητα για την έναρξη ενός νέου κήπου, αλλά αυτή είναι η δόση για μπορντούρες και παρτέρια φύτευσης, όχι για χλοοτάπητα, και ένας χλοοτάπητας δεν το χρειάζεται.

Δεν περιέχει ζωντανή καλλιέργεια, που είναι αυτό για το οποίο υπάρχει το Activator Mix, οπότε τα δύο κάνουν διαφορετικές δουλειές αντί να ανταγωνίζονται. Τα pellets είναι η οργανική ουσία και η ήπια βασική θρέψη, το Activator Mix είναι η ζωή του εδάφους. Σε νέο γκαζόν αξίζει να υπάρχουν και τα δύο και κανένα δεν αντικαθιστά το άλλο.

Έχει ένα πρακτικό πλεονέκτημα και σε κλίνη σποράς. Με NPK 2-2-3 και πολύ χαμηλή περιεκτικότητα σε αμμωνία δεν θα κάψει το φυτρωμένο γρασίδι, οπότε μπορεί να μπει πριν από τη σπορά εκεί όπου ένα κανονικό λίπασμα γκαζόν δεν μπορεί. Αυτή είναι η ενότητα μετά την επόμενη.

Στη συνέχεια προσθέστε αυτό που ταιριάζει στο έδαφός σας, επειδή η οργανική ουσία από μόνη της δεν διορθώνει ένα δομικό πρόβλημα.

Σε ελαφρύ, ξηρό, αμμώδες έδαφος, προσθέστε Μπεντονίτης. Αυτά είναι διογκωμένα αργιλικά ορυκτά από φυσικό πέτρωμα, 70 τοις εκατό μοντμοριλλονίτης, και λύνουν το συγκεκριμένο πρόβλημα που έχει η άμμος: δεν συγκρατεί τίποτα. Ο μπεντονίτης απορροφά έως και δέκα φορές το βάρος του σε νερό, έτσι το έδαφος σταματά να ξεραίνεται μέσα σε ημέρες μετά τη βροχή, και δημιουργεί σταθερά σύμπλοκα αργίλου-χούμου που συγκρατούν τα θρεπτικά στη ζώνη των ριζών αντί να τα αφήνουν να ξεπλένονται κατευθείαν. Επίσης κάνει το αμμώδες έδαφος αισθητά πιο συνεκτικό και πιο εύκολο στην κατεργασία. Σε ελαφρά εδάφη η δόση είναι 150 γραμμάρια ανά τετραγωνικό μέτρο, ενσωματωμένα στην επιφανειακή στρώση. Αν το έδαφός σας είναι μέτριο και όχι πραγματικά αμμώδες, 100 γραμμάρια ανά τετραγωνικό μέτρο.

Σε βαριά άργιλο, προσθέστε Αλεύρι βασάλτη αντίθετα. Η άργιλος έχει το αντίθετο πρόβλημα: συγκρατεί υπερβολικά πολύ και δεν αφήνει τίποτα, οπότε μένει υγρή, σκληραίνει και οι ρίζες δεν μπορούν να τη διαπεράσουν. Το βασαλτικό αλεύρι είναι λεπτοαλεσμένο ηφαιστειακό πέτρωμα από την περιοχή Eifel με εξαιρετικά υψηλές ηλεκτρομαγνητικές τιμές και αντιδρά με το σύμπλοκο αργίλου-χούμου ώστε να σπάει τους δεσμούς μεταξύ των σωματιδίων της αργίλου, πράγμα που κάνει την άργιλο να θρυμματίζεται και το έδαφος πραγματικά κατεργάσιμο. Επίσης δεσμεύει άζωτο ώστε να μη ξεπλένεται γρήγορα και είναι πλούσιο σε πυρίτιο, ασβέστη, μαγνήσιο και ιχνοστοιχεία. Για γκαζόν η δόση είναι 1 kg ανά 10 τετραγωνικά μέτρα ανά έτος, διπλάσια σε βαριά άργιλο. Ποτίστε για να ενσωματωθεί ή ενσωματώστε το σε υγρή ημέρα, γιατί αναμειγνύεται στην άργιλο πολύ καλύτερα όταν είναι υγρή παρά όταν είναι στεγνή.

Απλώστε όλο το υλικό πάνω στο κατεργασμένο έδαφος, φρεζάρετε το ή ενσωματώστε το με πιρούνα, και μετά προχωρήστε στην ισοπέδωση. Όλα μπαίνουν πριν από τον σπόρο, τίποτα μετά.

Πρέπει να ελέγξετε και να διορθώσετε το pH πριν στρώσετε νέο γκαζόν;

Ναι, ελέγξτε το. Κοστίζει σχεδόν τίποτα και αυτή είναι η μοναδική στιγμή που η διόρθωσή του είναι εύκολη, επειδή μπορείτε να ενσωματώσετε τον ασβέστη μέσα στο έδαφος αντί να τον σκορπίσετε πάνω σε ένα έτοιμο γκαζόν.

Το γρασίδι αποδίδει καλύτερα μεταξύ pH 6 και 7. Κάτω από περίπου 5.5 η χημεία γυρίζει εναντίον σας: τα θρεπτικά στοιχεία κλειδώνουν στο έδαφος και μένουν εκεί, οπότε το γρασίδι αραιώνει όσο καλά κι αν το λιπαίνετε, και το βρύο μπαίνει στα κενά. Το να λιπαίνετε ένα γκαζόν σε όξινο έδαφος είναι σαν να ρίχνετε θρέψη σε έδαφος που δεν θα την απελευθερώσει.

Ένα φθηνό κιτ ελέγχου εδάφους το απαντά αυτό σε δέκα λεπτά και αξίζει να το κάνετε πριν αγοράσετε οτιδήποτε άλλο, επειδή το αποτέλεσμα αλλάζει αυτό που χρειάζεστε. Ελέγξτε δύο ή τρία σημεία αντί για ένα, αφού ένας κήπος σπάνια είναι ομοιόμορφος, ιδιαίτερα κοντά σε τοίχο σπιτιού όπου τα μπάζα των οικοδομών ανεβάζουν το pH και κάτω από κωνοφόρα όπου οι πευκοβελόνες το χαμηλώνουν.

Αν ο έλεγχος δείξει κάτω από περίπου 5.5, διορθώστε το τώρα με Ασβεστούχο λίπασμα με μαγνήσιο. Δίνει γρήγορη διόρθωση της οξύτητας του εδάφους και το πρόσθετο μαγνήσιο συμβάλλει στο χρώμα των φύλλων και στη φωτοσύνθεση. Κάτω από pH 5.5 η δόση είναι 1 kg ανά 10 τετραγωνικά μέτρα, και μεταξύ 5.5 και 6.5 η ίδια δόση μία φορά τον χρόνο. Πάνω από 6.5 δεν το χρειάζεστε. Είναι κοκκώδες, δεν θα κάψει, και μπορεί να μπει μαζί με τις υπόλοιπες εργασίες εδάφους.

Ενσωματώστε το μαζί με όλα τα υπόλοιπα, αντί να το αφήσετε στην επιφάνεια. Ο ασβέστης που σκορπίζεται πάνω σε ένα έτοιμο γκαζόν κατεβαίνει μέσα στο έδαφος αργά, μέσα σε μήνες. Ο ασβέστης που αναμειγνύεται σε μια κατεργασμένη σποροκλίνη είναι εκεί που τον χρειάζεστε άμεσα, που είναι και όλο το πλεονέκτημα του να το κάνετε αυτό πριν υπάρξει το γκαζόν, αντί μετά.

Αν ο έλεγχός σας βγει εντάξει, παραλείψτε το. Η ασβέστωση εδάφους που είναι ήδη στο 6.5 δεν πετυχαίνει τίποτα και μπορεί να το σπρώξει υπερβολικά προς την άλλη κατεύθυνση, και δεν είναι κατάλληλη κοντά σε φυτά που αγαπούν τα όξινα εδάφη όπως ορτανσίες, αζαλέες και ροδόδεντρα, αν το γκαζόν σας φτάνει μέχρι ένα παρτέρι που τα περιέχει.

Πώς ισοπεδώνετε και πατάτε/συμπιέζετε σωστά μια σποροκλίνη;

Τσουγκρανίστε το να έρθει σε επίπεδο, πατήστε/συμπιέστε το, και μετά τσουγκρανίστε το να έρθει σε επίπεδο ξανά. Το δεύτερο πέρασμα είναι αυτό που δίνει ένα επίπεδο γκαζόν, επειδή το πάτημα/συμπίεση αποκαλύπτει κάθε κοιλότητα που το πρώτο πέρασμα έχασε.

Τσουγκρανίστε πρώτα το κατεργασμένο χώμα ώστε να έρθει περίπου σε επίπεδο, δουλεύοντας τα ψηλά σημεία μέσα στα χαμηλά και αφαιρώντας οτιδήποτε πιάσει η τσουγκράνα. Έπειτα πατήστε/συμπιέστε το, είτε πατώντας το με επικαλυπτόμενα βήματα με το βάρος σας στις φτέρνες, είτε με κύλινδρο σε μεγαλύτερη επιφάνεια. Δεν το συμπιέζετε, το καθίζετε ώστε να σταματήσει να μετακινείται αργότερα.

Τώρα κοιτάξτε την σε στάθμη ματιών από τη μία πλευρά, αντί να κοιτάτε κάτω στα πόδια σας. Κοιλότητες και εξογκώματα που ήταν αόρατα από πάνω είναι προφανή από χαμηλή γωνία. Τσουγκρανίστε τα για να τα εξομαλύνετε και πατήστε/συμπιέστε ξανά.

Αν έχετε τον χρόνο, αυτό είναι το σημείο να σταματήσετε για μία εβδομάδα και να αφήσετε τη βροχή να καθίσει το έδαφος πριν από τη σπορά. Κάθε βούλιαγμα που εμφανίζεται σε εκείνη την εβδομάδα είναι ένα βούλιαγμα που διαφορετικά θα είχε εμφανιστεί στον έτοιμο χλοοτάπητά σας τον Νοέμβριο, και δεν κοστίζει τίποτα να το διορθώσετε τώρα. Είναι ο μοναδικός ευκολότερος τρόπος να καταλήξετε με πραγματικά επίπεδο χλοοτάπητα, και σχεδόν κανείς δεν το κάνει.

Ολοκληρώστε με μια λεπτή, θρυμματιστή επιφάνεια, σταθερή στο πάτημα αλλά χαλαρή στο επάνω ένα-δύο εκατοστά. Τα αποτυπώματα των παπουτσιών θα πρέπει να φαίνονται ελάχιστα. Αν βουλιάζετε, είναι πολύ χαλαρό. Αν είναι σκληρό και λείο, είναι υπερβολικά συμπιεσμένο και θα πρέπει να το ξανατσουγκρανίσετε.

Ποιον σπόρο γκαζόν πρέπει να επιλέξετε για έναν νέο χλοοτάπητα;

Επιλέξτε με βάση το πώς θα χρησιμοποιείται στην πράξη ο χλοοτάπητας και σε ποιες συνθήκες βρίσκεται, όχι με βάση το ποιο σακί φαίνεται καλύτερο. Όλα αυτά σπέρνονται με τον ίδιο ρυθμό, οπότε η επιλογή δεν σας κοστίζει τίποτα σε καμία περίπτωση.

Σπόρος γκαζόν για σπορ και παιχνίδι - Resilient είναι 75% αγγλικό ράιγκρας με 25% έρπον αγρωστώδες, και είναι η επιλογή για έναν χλοοτάπητα που πρέπει να αντέχει καταπόνηση. Γρήγορη βλάστηση, υψηλή αντοχή στη φθορά και ισχυρή ικανότητα αυτοεπιδιόρθωσης, δηλαδή αυτό που χρειάζεται πραγματικά ένας οικογενειακός χλοοτάπητας με παιδιά, σκύλους ή ποδόσφαιρο. Είναι το ίδιο μείγμα που χρησιμοποιείται σε αθλητικούς αγωνιστικούς χώρους, κάμπινγκ και χώρους φεστιβάλ. Αν δεν είστε σίγουροι ποιο από αυτά να επιλέξετε και ο χλοοτάπητάς σας χρησιμοποιείται αντί να τον θαυμάζετε, αυτή είναι η ασφαλής απάντηση.

Διακοσμητικός σπόρος γρασιδιού - Elegant είναι μείγμα λεπτής φεστούκας, 35% πολυετές ράιγκρας με σκληρή φεστούκα και τρεις λεπτές φεστούκες. Δίνει ένα πολύ λεπτό, πυκνό, σκούρο πράσινο χλοοτάπητα, από το είδος που εννοούν οι άνθρωποι όταν λένε «αγγλικό γκαζόν», κουρεμένο στα 3 έως 4 εκατοστά. Αναπτύσσεται αργά και απαιτεί λίγη συντήρηση, και αντέχει καλά τόσο στη σκιά όσο και στην ξηρασία. Επιλέξτε το όταν το ζητούμενο είναι η εμφάνιση και ο χλοοτάπητας τον κοιτούν περισσότερο απ’ όσο περπατούν πάνω του.

Σπόρος γρασιδιού γκαζόν για σκιά - Elegant βασίζεται στις ερυθρές φεστούκες, 35% πολυετές ράιγκρας με βελούδινο αγρωστώδες και τρεις ερυθρές φεστούκες, ειδικά για χλοοτάπητες που δεν έχουν αρκετό φως. Κάτω από δέντρα, δίπλα σε τοίχο με βόρειο προσανατολισμό, στη μόνιμη σκιά ενός κτιρίου. Διατηρεί πυκνή χλοοκάλυψη σε χαμηλό φωτισμό, εκεί όπου ένας συνηθισμένος σπόρος γκαζόν αραιώνει και αφήνει να μπει το βρύο.

Για να είμαστε ειλικρινείς σχετικά με αυτά τα δύο: τα Ornamental και Shadow επικαλύπτονται σε μεγάλο βαθμό και και οι δύο σελίδες ισχυρίζονται καλή αντοχή στη σκιά και στην ξηρασία. Η ουσιαστική διαφορά είναι από τι αποτελούνται. Αν η σκιά είναι το καθοριστικό πρόβλημα στον κήπο σας, επιλέξτε το Shadow για τις ερυθρές φεστούκες του. Αν η εμφάνιση είναι η καθοριστική φιλοδοξία και η σκιά είναι μόνο μερική, επιλέξτε το Ornamental. Δεν θα κάνετε μεγάλη λάθος επιλογή σε καμία από τις δύο περιπτώσεις.

Σπόρος γκαζόν ανθεκτικός στην ξηρασία - Arida είναι 75% ψηλή φεστούκα με πολυετές ράιγκρας και λειμώνιο αγρωστώδες με λείο στέλεχος. Οι ρίζες της ψηλής φεστούκας φτάνουν πολύ βαθύτερα από εκείνες των συνηθισμένων χλοοταπήτων και αντλούν υγρασία από στρώματα του εδάφους που τα άλλα δεν φτάνουν ποτέ, γι’ αυτό σπέρνεται ευρέως σε όλη τη νότια Ευρώπη και όλο και περισσότερο πιο βόρεια. Επιλέξτε το για ένα ζεστό, ανοιχτό, αμμώδες τεμάχιο, ή αν ο χλοοτάπητάς σας καφετιάζει κάθε Ιούλιο και θα προτιμούσατε να μην τον ποτίζετε. Επίσης ανακάμπτει καλά από τη φθορά, οπότε δεν είναι συμβιβασμός σε βάρος της χρηστικότητας.

Και μία προσθήκη αντί για μία εναλλακτική. Microclover είναι ένα λευκό τριφύλλι με λεπτά φύλλα που αναμειγνύεται σε οποιονδήποτε από τους παραπάνω σπόρους σε 1 γραμμάριο ανά τετραγωνικό μέτρο. Δεσμεύει άζωτο από τον αέρα, πράγμα που σημαίνει ότι ο χλοοτάπητας τρέφεται ως έναν βαθμό μόνος του και χρειάζεται λιγότερο λίπασμα με τα χρόνια. Γεμίζει γρήγορα τα κενά, ώστε τα ζιζάνια να έχουν λιγότερη ευκαιρία να εγκατασταθούν. Παραμένει πράσινο σε ξηρές περιόδους όταν το γρασίδι καφετιάζει. Και αντέχει το πάτημα καλύτερα από άλλα τριφύλλια. Αν θέλετε χλοοτάπητα με χαμηλότερες εισροές, αναμείξτε το στη σπορά· είναι πολύ ευκολότερο από το να το προσθέσετε αργότερα.

Πόσο σπόρο χλοοτάπητα χρειάζεστε για έναν νέο χλοοτάπητα;

1 kg ανά 50 τετραγωνικά μέτρα, δηλαδή 20 γραμμάρια ανά τετραγωνικό μέτρο. Αυτό είναι το ίδιο για όλους τους τέσσερις σπόρους χλοοτάπητα παραπάνω, και είναι διπλάσιο από τον ρυθμό που θα χρησιμοποιούσατε για επίσπορα σε υπάρχον χλοοτάπητα.

Ο λόγος που είναι διπλή η ποσότητα είναι ότι δεν υπάρχει υπάρχον γρασίδι να συμπληρώσει γύρω από τα φυτάρια σας. Σε γυμνό έδαφος, η ποσότητα σπόρου κάνει όλη τη δουλειά, και αν είναι λίγη αφήνει κενά που καταλαμβάνουν τα ζιζάνια όσο περιμένετε.

Μετρήστε την επιφάνεια και ζυγίστε τον σπόρο αντί να κρίνετε με το μάτι. Οι περισσότεροι υποτιμούν έναν χλοοτάπητα που βλέπουν κάθε μέρα, τους τελειώνει ο σπόρος στα δύο τρίτα της διαδρομής, και ολοκληρώνουν με μισή δόση, κάτι που φαίνεται για χρόνια μετά ως μια ορατά πιο αραιή ζώνη.

Αν προσθέτετε Microclover, είναι 1 γραμμάριο ανά τετραγωνικό μέτρο αναμειγμένο μέσα στον σπόρο χλοοτάπητα, όχι αντί για μέρος του.

Να σπείρετε με το χέρι ή με μηχάνημα, και πότε το μέγεθος το καθορίζει;

Κάτω από περίπου 100 τετραγωνικά μέτρα, κάντε όλη τη δουλειά με το χέρι. Πάνω από αυτό, νοικιάστε για τη βαριά δουλειά. Πάνω από περίπου 500 τετραγωνικά μέτρα, αξίζει και η μηχανική σπορά.

Έως περίπου 100 τετραγωνικά μέτρα, τα χειροκίνητα εργαλεία είναι πραγματικά πιο γρήγορα από το να φέρετε ένα μηχάνημα. Ένα πιρούνι ή φτυάρι για κατεργασία, μια τσουγκράνα για ισοπέδωση, πάτημα ή ένας χειροκίνητος κύλινδρος για συμπίεση, και σπορά με το χέρι. Ζυγίστε τον σπόρο για την επιφάνεια, χωρίστε τον σε δύο ίσα μέρη, σπείρετε πρώτα την περίμετρο επειδή τα άκρα που σπέρνονται με το χέρι καταλήγουν πάντα αραιά, μετά σπείρετε το ένα μισό περπατώντας κατά μήκος και το άλλο μισό περπατώντας κατά πλάτος. Το σταύρωμα δύο φορές με μισή δόση κάθε κατεύθυνση είναι αυτό που δίνει ομοιόμορφη κάλυψη.

Σε οτιδήποτε πάνω από περίπου 50 τετραγωνικά μέτρα υπάρχει καλύτερος τρόπος από το να το κρίνετε «με το μάτι», και είναι αυτό που θα έκανε ένας υπεύθυνος συντήρησης χλοοτάπητα. Χωρίστε την επιφάνεια σε λωρίδες με κορδόνια ή πασσάλους, τέσσερις ή έξι, και υπολογίστε τον σπόρο για μία λωρίδα. Ζυγίστε αυτή την ποσότητα σε ένα δοχείο, σπείρετε εκείνη τη λωρίδα μέχρι να αδειάσει το δοχείο, έπειτα ξαναγεμίστε και προχωρήστε. Δεν μπορείτε με κανέναν τρόπο να σας τελειώσει νωρίς ή να τελειώσετε με περίσσευμα, γιατί οι υπολογισμοί έχουν γίνει πριν ξεκινήσετε. Θέλει δέκα λεπτά για να στηθεί και είναι η διαφορά ανάμεσα σε ένα ομοιόμορφο γκαζόν και σε ένα που είναι εμφανώς πιο πυκνό στο άκρο από το οποίο ξεκινήσατε.

Μεταξύ περίπου 100 και 500 τετραγωνικών μέτρων, νοικιάστε φρέζα, γιατί η κατεργασία αυτής της επιφάνειας στα 25 εκατοστά με το χέρι είναι δύο ημέρες σκληρής δουλειάς αντί για ένα απόγευμα. Ισοπεδώστε και πατήστε με το χέρι ή με νοικιασμένο κύλινδρο, και σπείρετε είτε με το χέρι στο σταυρωτό μοτίβο είτε με σπαρτική διασποράς. Αν χρησιμοποιήσετε σπαρτική διασποράς, βαθμονομήστε τη πριν ξεκινήσετε αντί να εμπιστευτείτε τον επιλογέα: περάστε ένα γνωστό βάρος σε μετρημένη επιφάνεια πάνω σε σκληρό υπόστρωμα, σκουπίστε, ζυγίστε τι βγήκε, ρυθμίστε. Πέντε λεπτά από αυτό αποτρέπουν ένα γκαζόν που βγαίνει σε ορατές ανοιχτόχρωμες και σκουρόχρωμες λωρίδες.

Πάνω από περίπου 500 τετραγωνικά μέτρα, χρησιμοποιήστε επίσης μηχανή σποράς. Αυτές τοποθετούν τον σπόρο σε ομοιόμορφο βάθος με ένα πέρασμα, κάτι που δίνει καλύτερη και πιο σταθερή επαφή σπόρου-εδάφους από τη διασπορά και την τσουγκράνα, και σε αυτή την κλίμακα η εξοικονόμηση εργασίας είναι σημαντική. Νοικιάστε αντί να αγοράσετε για μια δουλειά που θα κάνετε μία φορά.

Δύο πράγματα που ισχύουν σε κάθε κλίμακα. Μη σπέρνετε με το χέρι όταν έχει αέρα, γιατί ο λεπτός σπόρος καταλήγει στα όρια και αρκεί ένα αεράκι που φαίνεται ήπιο. Και μην σπέρνετε πάνω σε επιφάνεια που έχει στεγνώσει και έχει κάνει κρούστα από τότε που την προετοιμάσατε· ποτίστε την πρώτα ελαφρά, ώστε ο σπόρος να έρθει σε επαφή με υγρό έδαφος.

Πώς καλύπτετε σπόρο γκαζόν μετά τη σπορά;

Περάστε ελαφρά την τσουγκράνα ώστε να ενσωματωθεί περίπου μισό εκατοστό έως ένα εκατοστό, έπειτα πατήστε το. Σπόρος θαμμένος βαθύτερα από αυτό δεν θα βγει.

Χρησιμοποιήστε την πίσω πλευρά μιας τσουγκράνας και ελαφριά κίνηση. Δεν θάβετε τον σπόρο, τον φέρνετε σε επαφή με το έδαφος και τον καλύπτετε τόσο όσο χρειάζεται ώστε να μη στεγνώσει ή να μην τον πάρουν τα πουλιά. Ένα πέρασμα προς μία κατεύθυνση είναι αρκετό.

Έπειτα, πατήστε το, με πάτημα ή με κύλινδρο. Αυτό μοιάζει λάθος σε ένα φρεσκοσπαρμένο παρτέρι και είναι το βήμα που κάνει τη διαφορά, γιατί ο σπόρος που πιέζεται ώστε να έρθει σε επαφή με υγρό έδαφος φυτρώνει, ενώ ο σπόρος που κάθεται σε μια τσέπη αέρα δεν φυτρώνει.

Δεν χρειάζεστε επιφανειακή κάλυψη πάνω από αυτό. Αξίζει να είμαστε ξεκάθαροι για το γιατί, γιατί φαίνεται σαν να παραλείπετε ένα βήμα.

Το βελτιωτικό εδάφους είτε μπαίνει στο έδαφος κατά την κατεργασία, είτε μπαίνει πάνω από τον σπόρο ως επιφανειακή κάλυψη. Είναι μία επιλογή, όχι δύο στάδια. Επιφανειακή επίστρωση γκαζόν και το Activator Mix που ενσωματώθηκε νωρίτερα είναι ουσιαστικά η ίδια σύνθεση, οπότε αν το αναμείξατε κατά την κατεργασία έχετε ήδη κάνει αυτή τη δουλειά, στο καλύτερο σημείο. Το να αγοράσετε και τα δύο σημαίνει ότι πληρώνετε δύο φορές για το ίδιο υλικό.

Η ανάμειξη μέσα κερδίζει όποτε έχετε την επιλογή, κάτι που σε έναν νέο χλοοτάπητα την έχετε πάντα. Φτάνει σε όλο το αφρατεμένο στρώμα και όχι στο επάνω εκατοστό, έτσι οι ρίζες αναπτύσσονται μέσα σε αυτό για χρόνια αντί να απομακρύνονται από αυτό μέσα σε μία σεζόν.

Η επιφανειακή επίστρωση (topdressing) είναι η σωστή λύση όταν δεν μπορείτε να αναμείξετε τίποτα μέσα, πράγμα που σημαίνει έναν υπάρχοντα χλοοτάπητα στον οποίο κάνετε επανασπορά και όχι έναν νέο που δημιουργείτε. Αν παραλείψατε το βελτιωτικό εδάφους κατά την κατεργασία, μια λεπτή κάλυψη πάνω από τον σπόρο τώρα είναι καλύτερη από το τίποτα, ιδιαίτερα σε ξηρή, εκτεθειμένη ή αμμώδη θέση όπου η επιφάνεια στεγνώνει πιο γρήγορα. Είναι η δεύτερη καλύτερη εκδοχή της ίδιας ιδέας.

Πόσο συχνά πρέπει να ποτίζετε έναν νέο χλοοτάπητα;

Ελαφρά και καθημερινά μέχρι να βγει το γρασίδι, κάτι που παίρνει μία έως δύο εβδομάδες, έπειτα λιγότερο συχνά και πιο βαθιά για περίπου έξι εβδομάδες μετά. Αυτό είναι το βήμα που καθορίζει αν όλη η προηγούμενη δουλειά άξιζε να γίνει.

Το γυμνό έδαφος στεγνώνει πολύ πιο γρήγορα από έναν εγκατεστημένο χλοοτάπητα, και ο σπόρος που φυτρώνει, αν στεγνώσει έστω μία φορά, πεθαίνει και δεν έχει δεύτερη ευκαιρία. Αυτό που θέλετε είναι το επάνω εκατοστό να είναι συνεχώς υγρό, όχι κορεσμένο. Λίγο και συχνά, με λεπτό ψεκασμό αντί για πίδακα που παρασύρει τον σπόρο και τον συγκεντρώνει σε συστάδες.

Αν δεν έχει βρέξει μέσα σε 24 ώρες από τη σπορά, ποτίστε. Μετά από αυτό, ελέγχετε το έδαφος αντί για την πρόγνωση. Ο Σεπτέμβριος συνήθως βοηθά, κάτι που είναι σε μεγάλο βαθμό ο λόγος που ο χρονισμός λειτουργεί, αλλά ένα ξηρό δεκαπενθήμερο τον Σεπτέμβριο είναι απολύτως πιθανό και είναι το ένα πράγμα που θα σας κοστίσει όλη τη σπορά.

Μόλις φυτρώσει το γρασίδι, περάστε σε πότισμα λιγότερο συχνά αλλά πιο βαθιά. Αυτό οδηγεί τις ρίζες προς τα κάτω σε αναζήτηση νερού αντί να τις αφήνει στα επάνω λίγα εκατοστά, και οι βαθιές ρίζες είναι ολόκληρος ο λόγος που ένας χλοοτάπητας επιβιώνει το πρώτο του πραγματικό καλοκαίρι.

Πότε μπορείτε να κουρέψετε για πρώτη φορά έναν νέο χλοοτάπητα και πότε μπορείτε να τον χρησιμοποιήσετε;

Κάντε το πρώτο κούρεμα όταν το νέο γρασίδι φτάσει περίπου τα 10 εκατοστά. Η κανονική χρήση έρχεται αρκετά αργότερα, και το να βιαστείτε είναι ο πιο συνηθισμένος τρόπος να καταστραφεί μια καλή σπορά στην πρώτη της σεζόν.

Περιμένετε να φτάσει τα 10 εκατοστά, βεβαιωθείτε ότι οι λεπίδες της χλοοκοπτικής είναι κοφτερές και αφαιρέστε όχι περισσότερο από το ένα τρίτο του ύψους. Οι στομωμένες λεπίδες τραβούν το νεαρό γρασίδι από τις ρίζες αντί να το κόβουν, επειδή τα φυτά δεν έχουν ακόμη αγκυρωθεί σωστά. Έπειτα μειώστε το ύψος σταδιακά, εβδομάδα με την εβδομάδα, μέχρι ένα κανονικό 3 έως 4 εκατοστά. Μην πάτε κατευθείαν στο συνηθισμένο σας ύψος κοπής.

Για τη χρήση, να έχετε υπομονή ανάλογα με το για ποιο σκοπό προορίζεται ο χλοοτάπητας. Ήπια κυκλοφορία είναι λογική μετά το δεύτερο ή τρίτο κούρεμα. Παιδιά, σκύλοι και παιχνίδια απαιτούν μια πλήρη περίοδο ανάπτυξης, οπότε ένας χλοοτάπητας που σπέρνεται τον Σεπτέμβριο είναι πραγματικά έτοιμος την επόμενη άνοιξη και όχι τον Οκτώβριο. Φαίνεται ολοκληρωμένος πολύ πριν αποκτήσει αρκετές ρίζες για να αντέχει τη φθορά.

Η λίπανση παίζει ρόλο επίσης, και ο χρονισμός είναι συγκεκριμένος: περίπου μία εβδομάδα μετά την εμφάνιση του νέου γρασιδιού, όχι πριν από τη σπορά. Ένα λίπασμα γκαζόν σε γυμνό έδαφος δεν κάνει τίποτα για σπόρο που δεν έχει φυτρώσει και κάνει πολλά για τα ζιζάνια που έχουν. Τα θρεπτικά που χρειάζεται το σπορείο σας υπάρχουν ήδη στις πελλέτες κοπριάς αγελάδας που ενσωματώσατε, γι’ αυτό ταιριάζουν σε σπορείο, ενώ ένα λίπασμα ανάπτυξης όχι.

Μία εβδομάδα μετά το φύτρωμα, λιπάνετε με Λίπασμα γκαζόν All-In-One με 1 kg ανά 20 τετραγωνικά μέτρα, πριν από βροχή αν μπορείτε. Μετά μείνετε εκτός γκαζόν και μην κουρέψετε για πέντε ημέρες στη συνέχεια. Από την επόμενη χρονιά είναι το ίδιο προϊόν τρεις φορές τον χρόνο, άνοιξη, καλοκαίρι και φθινόπωρο.

Τι χρειάζεστε πραγματικά για ένα γκαζόν 100 τετραγωνικών μέτρων;

Αναλυμένο πλήρως, γιατί κάθε δόση σε αυτή τη σελίδα είναι ανά τετραγωνικό μέτρο και κανείς δεν θέλει να κάνει τους υπολογισμούς δύο φορές. Κλιμακώστε το προς τα πάνω ή προς τα κάτω για τη δική σας επιφάνεια.

Διαβάστε όμως την επόμενη παράγραφο πριν παραγγείλετε, γιατί θα σας γλιτώσει ένα χαμένο Σαββατοκύριακο.

Ένα πράγμα να ελέγξετε πριν παραγγείλετε. Η κάλυψη συσκευασίας στο μίγμα Activator υπολογίζεται στα 1 λίτρο ανά τετραγωνικό μέτρο, που είναι η δόση επιφανειακής επίστρωσης (topdressing), άρα ένα σακί που αναγράφει για 50 τετραγωνικά μέτρα καλύπτει 10 έως 25 τετραγωνικά μέτρα όταν εγκαθιστάτε γκαζόν στα 2 έως 5 λίτρα. Αγοράστε με βάση την ποσότητα παρακάτω και όχι με βάση την κάλυψη που είναι τυπωμένη στο σακί. Οι καλύψεις συσκευασίας των άλλων προϊόντων συμφωνούν με τις δόσεις που χρησιμοποιούνται εδώ.

Τίποτα σε αυτή τη λίστα δεν υπάρχει για να «φουσκώσει». Τα δύο δομικά βελτιωτικά είναι εναλλακτικές, άρα αγοράζετε ένα ή κανένα, και τον ασβέστη μόνο αν το δείχνει μια δοκιμή. Σε αμμώδες έδαφος στα 100 τετραγωνικά μέτρα αυτά είναι το μίγμα Activator, οι πελλέτες, ο μπεντονίτης και ο σπόρος. Σε αργιλώδες είναι το ίδιο με βασαλτική σκόνη αντί για μπεντονίτη.

Αν ο προϋπολογισμός δεν επαρκεί για όλα, η σειρά με την οποία θα έκοβα πράγματα είναι: να παραλείψετε το microclover, μετά να μείνετε στη χαμηλότερη δόση στα βελτιωτικά εδάφους αντί να τα παραλείψετε, και τέλος να αφαιρέσετε το δομικό βελτιωτικό, γιατί αυτό είναι που αντιμετωπίζει ένα πρόβλημα που θα υπάρχει ακόμη σε δέκα χρόνια. Μην κάνετε οικονομία μειώνοντας τη δόση σποράς. Η αραιή σπορά είναι η μία οικονομία που σας κοστίζει όλο το γκαζόν.

Τι γίνεται αν είναι πολύ αργά για να σπείρετε αυτό το φθινόπωρο;

Τότε κάντε τώρα τις εργασίες στο έδαφος και σπείρετε τον Απρίλιο. Αυτό είναι πραγματικά καλύτερο είτε από το να βιαστείτε να σπείρετε σε κρύο έδαφος είτε από το να περιμένετε και να κάνετε τα πάντα την άνοιξη.

Μόλις πέσει η θερμοκρασία του εδάφους, ο σπόρος που σπέρνεται σε αυτό δεν φυτρώνει. Μένει εκεί, τρώγεται και τον αγοράζετε δύο φορές. Όμως η προετοιμασία του εδάφους δεν έχει τέτοιο όριο, και το να την κάνετε το φθινόπωρο σας δίνει ένα πλεονέκτημα που δεν μπορείτε να αγοράσετε την άνοιξη.

Αφαιρέστε το παλιό γκαζόν, φρεζάρετε έως 25 εκατοστά, ενσωματώστε το Activator Mix και όποιον δομικό βελτιωτή χρειάζεται το έδαφός σας και μετά αφήστε το ανώμαλο τον χειμώνα. Ο παγετός κάνει κάτι σε μια ανώμαλη επιφάνεια που καμία μηχανή δεν αναπαράγει: το νερό στο έδαφος παγώνει και διαστέλλεται και οι σβόλοι σπάνε από μέσα. Σε βαρύ αργιλώδες έδαφος, ένας χειμώνας παγετού μετατρέπει δωρεάν ένα σβωλιασμένο φθινοπωρινό σποροκλίνη σε θρυμματισμένο ανοιξιάτικο. Στο μεταξύ, ο μπεντονίτης ή το αλεύρι βασάλτη έχουν μήνες για να δράσουν αντί για εβδομάδες.

Τον Απρίλιο, τσουγκρανίστε το ώστε να ισιώσει, πατήστε το, τσουγκρανίστε ξανά και σπείρετε όταν το έδαφος είναι γύρω στους 10 βαθμούς Κελσίου. Θα έχετε καλύτερο σποροκλίνη από οποιονδήποτε που έκανε όλη τη δουλειά σε ένα ανοιξιάτικο Σαββατοκύριακο, και οι βελτιωτές εδάφους σας θα έχουν ήδη κάνει τη δουλειά τους.

Τι γίνεται αν το νέο γκαζόν φυτρώσει μπαλωμένο;

Μην ξανασπείρετε τα πάντα. Βρείτε ποιο από τα τέσσερα πράγματα συνέβη, γιατί έχουν διαφορετικές λύσεις και τα τρία από αυτά διορθώνονται φθηνά.

Η ανομοιόμορφη χρονική στιγμή φυτρώματος είναι η συνηθέστερη και δεν είναι σφάλμα. Διαφορετικά είδη σε ένα μείγμα φυτρώνουν με διαφορετική ταχύτητα, και το Lolium perenne φυτρώνει πολύ πριν από τις fescues. Ένα γκαζόν που δείχνει μπαλωμένο στις δύο εβδομάδες συχνά είναι απλώς νωρίς. Δώστε του άλλες δύο εβδομάδες πριν δράσετε.

Η ξήρανση είναι η δεύτερη αιτία και φαίνεται ως κηλίδες που αντιστοιχούν στα πιο ξηρά ή πιο εκτεθειμένα μέρη του γκαζόν ή σε ό,τι δεν έφτασε το ποτιστικό σας. Κάντε επίσπορα σε αυτές τις περιοχές με τα πλήρη 20 γραμμάρια ανά τετραγωνικό μέτρο, αφού πρώτα διορθώσετε το πότισμα.

Τα πουλιά φαίνονται ως αραιές περιοχές με ορατά φλούδια σπόρων και σημάδια ξυσίματος, συνήθως χειρότερα στο πιο ανοιχτό έδαφος. Κάντε επίσπορα και καλύψτε ελαφρά, και αν όλος ο χώρος έχει πρόβλημα με πουλιά, ένα λεπτό επιφανειακό κάλυμμα (topdressing) πάνω από τις περιοχές που ξανασπάρθηκαν βοηθά περισσότερο από το να καλύψετε με δίχτυ ένα μεγάλο γκαζόν.

Η έκπλυση φαίνεται ως γυμνό υψηλότερο σημείο με μια ζώνη πυκνών σποροφύτων στο κάτω μέρος μιας κλίσης, και σημαίνει ότι ο σπόρος ποτίστηκε με πολύ δυνατή ροή ή ότι το σημείο αποστραγγίζει διαμέσου του. Ξανασπείρετε το γυμνό μέρος, καλύψτε ελαφρά και από εκεί και πέρα ποτίζετε με λεπτό ψεκασμό.

Τίποτα από αυτά δεν σημαίνει ότι η σπορά απέτυχε. Αυτό που θα το σήμαινε είναι ένα γκαζόν που φυτρώνει και μετά ξεραίνεται ομοιόμορφα σε όλη την επιφάνεια, κάτι που δείχνει προς το έδαφος και όχι προς τον σπόρο, συχνότερα ένα συμπιεσμένο στρώμα που δεν σπάστηκε ποτέ ή έδαφος που παραμένει νεροκρατούμενο.

Αν δεν μπορείτε να ξεχωρίσετε ποιο από αυτά βλέπετε, στείλτε μου μια φωτογραφία της χειρότερης περιοχής και μία ολόκληρου του γκαζόν από χαμηλή γωνία. Θα σας πω ειλικρινά τι πιστεύω ότι συνέβη, ακόμη και όταν η απάντηση είναι ότι χρειάζεται άλλες δύο εβδομάδες και τίποτε άλλο.